| „ | Z krainy zimna i mroku przybyły Mroźne olbrzymy, zamierzały na świat nową epokę lodowcową. Ale ludzkość nie stawiła im czoła samotnie. Nasze wojska wyparły Olbrzymów z powrotem do ich świata. Ponieśliśmy wielkie straty. Lecz ich król został pokonany, a źródło odebrane.
— Odyn
|
” |
Wojna Asgardu z Jotunheimem była konfliktem między Asgardczykami i Lodowymi Olbrzymami, który miał miejsce od 965 n.e. do 2010.
Historia[]
Bitwa o Tønsberg[]
| „ | ” |
W roku 965 n.e., zastęp Lodowych Olbrzymów z Jotunheimu, dowodzone przez ich króla, Laufey'a, najechali Ziemię w Tønsberg, Norwegia, próbując wywołać na ludziach nową epokę lodowcową i domagać się Ziemii jako własnej.
Ale ludzkość znaleźli swoich obrońców w postaci armii Asgardczycków Einherja dowodzonej przez Odyna, który bronił śmiertelników Ziemi i odepchnął Lodowych Gigantów do ich zamarzniętego świata.[1]
Bitwa pod Jotunheimem[]
| „ | ” |
Odyn przycisnął swój atak do Jotenheimu i po bitwie kosztownej, w tym utracił prawe oko, Odyn pokonał Laufeya i odebrał mu źródło wielkiej mocy Lodowych Gigantów, Szkatułę Starożytnych Zim|.
Odyn potajemnie zabrał do domu małego Jotuna. Dziecko, syna Laufeya, który został porzucony i pozostawiony na śmierć.[1]
Zdrada Lokiego[]
| „ | ” |
Niemowlę dorastało jako brat prawdziwego syna Odyna, Thora, a Odyn utrzymywał dziedzictwo chłopca w tajemnicy w nadziei, że pewnego dnia położy kres wrogości między dwiema rasami.
Ponad tysiąc lat później, Thor, Loki, Sif i Warriors Three udali się do Jotunheimu, aby szukać wyjaśnienia od Lodowych Olbrzymów na temat ingerencji, której doświadczyli. Jednak otrzymali niemiłe przywitanie i Laufey rozkazał swoim Lodowym Gigantom zaatakować ich. Po długiej bitwie Odyn przybył na Sleipnirze. Laufey powiedział Odynowi, że traktat pokojowy między dwoma królestwami Asgardem i Jotunheimem, który został zawarty po bitwie o Jotunheim, nie ma już znaczenia. Zanim Jotunowie mogli wznowić swój atak, Odyn uciekł przez Bifrost wraz ze swymi towarzyszami Asgardyjczykami.
Później Loki złożył wizytę Laufeyowi w Jotunheim, dając do zrozumienia, że to on w ogóle wpuścił Lodowych Gigantów do Asgardu. Zaoferował umowę z Laufeyem, w której powiedział Laufeyowi, aby udał się do Asgardu i zabił Odyna; w zamian Loki będzie mógł objąć tron.
Loki następnie poprowadził Laufeya do Odyna, ale pozostał z tyłu. Laufey udał się do nieprzytomnego Odyna i był gotów go zabić; jednak Loki zdradził i zabił swojego ojca, używając wiązki energii Gungnira, aby natychmiast go zdezintegrować. Ten akt sprawił, że wyglądał jak bohater przed swoją przybraną matką Friggą w ramach jego planu całkowitego zniszczenia Jotunheimu i rasy Lodowych Gigantów, a także uzurpacji sobie tronu Asgardu. Później Loki próbował zniszczyć Jotunheim, uwalniając na nim pełną moc Bifrostu, nazywając Jotunów „rasą potworów”. Jednak po walce z Lokim Thorowi udało się pokrzyżować jego plany, niszcząc Tęczowy Most, który z kolei dezaktywował Bifrost.[1]
Skutki[]
Lodowe Olbrzymy przestali atakować Asgard i Loki wpadł do tunelu[1], który zaprowadził go do Sanktuarium, gdzie poznał Thanosa, który pomógł mu rozpocząć Inwazję Chitauri.[3]
Frost Giants po zniszczeniu Tęczowego Mostu
Po śmierci ich przywódcy Laufeya i ataku Lokiego na Jotunheim, Lodowe Olbrzymy były teraz załamanym ludem. Jednakże, gdy Tęczowy Most został zniszczony, a chaos zaczął ogarniać Dziewięć Królestw, mogli wyczuć, że coś się stało[4]. Od 2014 roku jeden Lodowy Olbrzym był okazem przetrzymywanym w Muzeum Kolekcjonera na Knowhere przed jego zniszczeniem.[5]
Przypisy[]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Thor (film)
- ↑ The Avengers Prelude: Fury's Big Week
- ↑ Avengers (film)
- ↑ Thor: Mroczny Świat Preludium
- ↑ Strażnicy Galaktyki (film)